Terug naar Bali en naar huis……

Dag 30 Dinsdag 18 aug. Jimbaran

Om 06.30 zitten we als eersten aan het ontbijt, over een uur worden we naar het vliegveld Praya gebracht voor de korte oversteek naar Denpasar op Bali.
Hier zullen we nog 1 nacht verblijven om tenslotte morgen weer via SIN terug te vliegen naar Europa.  
Het is een kort vluchtje van ongeveer 30 minuten in een ATR turbo propeller kistje, er passen nog 80 mensen in en dat zijn vandaag bijna alleen maar westerse toeristen. 
Het plan is om de middag gezellig nog met andere dochter en family in Sanur door te brengen. We blijken echter helemaal in een uithoek van het eiland, bovenop een rots aan zee, ondergebracht te zijn en de rit duurt vreselijk lang door het drukke verkeer zodat we, tegen de tijd dat we in ons onderkomen voor 1 nacht aankomen, hélemaal gaar zijn. 
We krijgen bovendien te horen dat er morgen geen late check-out mogelijk is omdat ze volgeboekt zijn.  Dat is vervelend want dan moeten we (aan het zwembad) de hele middag moeten zitten wachten tot we naar het vliegveld worden gebracht.  We gaan daar iets op verzinnen!
De plannen voor nu worden in elk geval ook veranderd, vanmiddag blijven we lekker hier, want toegegeven: de ligging is spectaculair en het infinity zwembad zeer verleidelijk. 
En als we ‘s avonds weer genieten van een mooie zonsondergang onder het geniet van een lekkere cocktail, nemen we de hele reis nog eens door. Wat is het fijn geweest en wat hebben we bijzondere momenten meegemaakt. Aan deze reis zullen we de rest van ons leven een geweldig mooie herinnering hebben! 

Dag 31 Woensdag 19 aug. Sanur

Omdat er geen late uitcheck mogelijk is in dit hotel hebben we besloten om na het ontbijt te verkassen naar het hotel in Sanur waar jongste dochter verblijft.
Ze zijn daar aller schattigst en zeer gastvrij, we zijn gewoon welkom met z’n zessen en mogen van alle faciliteiten gebruik maken, wat we dan ook gretig doen.
Wat een fijne plek om deze vakantie af te sluiten, het hotel ligt pal aan het zandstrand en er wordt nog even flink gekanood en gewaterscooterd. Nog een laatste lunch met z’n allen, groepsfoto wordt gemaakt en dan is het toch echt tijd om onze reiskleding aan te trekken en afscheid te nemen. 
Oudste dochter heeft al plannen om over een paar jaar weer te gaan, ze fantaseren er al rijkelijk op los  welke plekken dan te bezoeken. 
En wie weet, wie weet zijn we daar dan ook nog deels bij? De toekomst zal het uitwijzen dus zeggen we voor nu : misschien tot ziens Indonesië, mungkin sampai jumpa!